ทำความเข้าใจและต่อต้านสื่อลามกอนาจารเด็กอย่างถูกต้อง

เมื่อเด็กถูกถ่ายภาพหรือคลิปวิดีโอที่แสดงท่าทางทางเพศ ภาพเหล่านั้นจะกลายเป็น สื่อลามกอนาจารเด็ก ที่ถูกส่งต่อและเก็บไว้ในอุปกรณ์ดิจิทัลอย่างยากที่จะลบออกได้หมดสิ้น การใช้สื่อประเภทนี้มักเริ่มจากการแอบถ่ายหรือหลอกลวงเด็กให้ร่วมมือ แล้วนำไฟล์ไปเผยแพร่ในกลุ่มปิดหรือแพลตฟอร์มออนไลน์เพื่อตอบสนองความต้องการทางเพศของผู้ใช้ ซึ่งสร้างความเสียหายทางจิตใจอย่างรุนแรงและยาวนานต่อเด็กที่ตกเป็นเหยื่อ

ทำความรู้จักกับสื่อลามกอนาจารเด็กคืออะไรกันแน่

สื่อลามกอนาจารเด็กคือภาพหรือวิดีโอที่แสดงการล่วงละเมิดทางเพศต่อบุคคลอายุต่ำกว่า 18 ปี ไม่ว่าจะเป็นการสร้างขึ้นใหม่ ดัดแปลง หรือแม้แต่ภาพที่ดูเหมือนเด็ก แม้ภาพนั้นจะไม่มีการสัมผัสทางกายจริง แต่การมีไว้ครอบครองก็ถือเป็นการสนับสนุนการทำร้ายเด็กทางอ้อม สิ่งสำคัญคือสื่อประเภทนี้ไม่ใช่แค่ “ภาพโป๊” แต่เป็นหลักฐานของการกระทำผิดที่ทำลายเด็กอย่างถาวร การเข้าใจความหมายที่แท้จริงจึงช่วยให้แยกแยะได้ว่าอะไรคืออาชญากรรม ไม่ใช่เพียงเนื้อหาที่ผิดกฎ แต่คือความรุนแรงที่ถูกบันทึกไว้

ความหมายที่แท้จริงของเนื้อหาทางเพศที่เกี่ยวข้องกับผู้เยาว์

ความหมายที่แท้จริงของเนื้อหาทางเพศที่เกี่ยวข้องกับผู้เยาว์ไม่ได้จำกัดเพียงภาพเปลือยหรือการร่วมเพศเท่านั้น แต่ครอบคลุมถึง การแสดงออกทางเพศที่มุ่งหมายให้ผู้เยาว์เป็นวัตถุทางเพศ ไม่ว่าจะเป็นภาพนิ่ง วิดีโอ ข้อความ หรือเสียง การล่อลวงให้ผู้เยาว์ส่งภาพตนเอง การจัดฉากท่าทางที่สื่อไปในทางเพศ แม้ไม่มีการสัมผัสจริง ก็ถือเป็นเนื้อหาลามกอนาจารเด็กทั้งสิ้น ลำดับความเข้าใจมีดังนี้

1. พิจารณาว่าผู้เยาว์ปรากฏในเนื้อหาหรือไม่
2. ดูว่าเนื้อหาสื่อถึงเรื่องเพศหรือกระตุ้นอารมณ์ทางเพศหรือไม่
3. ตรวจว่ามีการทำให้ผู้เยาว์เป็นวัตถุทางเพศแม้ไม่เห็นอวัยวะเพศหรือไม่

รูปแบบของภาพและคลิปที่ผิดกฎหมายเหล่านี้พบได้บ่อยแค่ไหน

ภาพและคลิปที่ผิดกฎหมายเกี่ยวกับเด็กปรากฏในหลายรูปแบบ ซึ่ง ความถี่ของรูปแบบภาพและคลิปที่ผิดกฎหมาย ขึ้นอยู่กับช่องทางและพฤติกรรมผู้ใช้ โดยทั่วไปพบว่าภาพนิ่งที่แอบถ่ายหรือดัดแปลงจากภาพปกติถูกแชร์บ่อยในกลุ่มปิด ส่วนคลิปสั้นที่มีการตัดต่อหรือบันทึกจากกล้องมักพบในแพลตฟอร์มที่ควบคุมยาก ลำดับความถี่ที่สังเกตได้คือ

1. ภาพนิ่งแอบถ่ายหรือภาพตัดต่อ
2. คลิปสั้นความละเอียดต่ำ
3. คลิปยาวที่บันทึกซ้ำหลายรอบ

รูปแบบเหล่านี้มักถูกส่งต่อซ้ำ ๆ ทำให้พบเห็นได้ในวงจำกัด แต่กระจายตัวเร็วเมื่อหลุดออกจากกลุ่มปิด

ประเภทและลักษณะเด่นของสื่อที่ถือว่าเป็นอนาจารเด็กมีแบบใดบ้าง

สื่อลามกอนาจารเด็กมีหลายประเภท ได้แก่ ภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหว คลิปวิดีโอ เสียงบันทึก และข้อความเชิงบรรยายที่มุ่งกระตุ้นอารมณ์ทางเพศต่อเด็ก ลักษณะเด่นคือ การแสดงออกทางเพศของเด็ก ไม่ว่าจะโดยตรงหรือแอบแฝง เช่น การโพสท่าเปลือย การร่วมเพศ หรือการล่วงละเมิดที่ถูกบันทึกไว้ แม้แต่ภาพที่เด็กไม่ได้ถูกบังคับ但其使用可能被ตัดต่อหรือใช้ในบริบททางเพศก็ถือเป็นอนาจารเด็ก สื่อเหล่านี้มักถูกเผยแพร่ผ่านไฟล์ส่วนตัว แชทกลุ่มปิด หรือแพลตฟอร์มออนไลน์ที่หลบเลี่ยงการตรวจจับ การมีไว้ครอบครองหรือส่งต่อถือเป็นความผิดร้ายแรง

ภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหว และการ์ตูนเสมือนที่เข้าข่ายผิดกฎหมาย

ภาพนิ่งที่เข้าข่ายผิดกฎหมายรวมถึงรูปถ่าย รูปวาด หรือภาพตัดต่อที่แสดงเด็กในท่าทางทางเพศ แม้ไม่มีการปฏิสัมพันธ์จริงก็ตาม ภาพเคลื่อนไหวครอบคลุมคลิปวิดีโอ GIF และภาพเคลื่อนไหวเสมือนที่เลียนแบบการกระทำทางเพศกับเด็ก ส่วนการ์ตูนเสมือนที่เข้าข่ายผิดกฎหมายหมายถึงภาพวาดการ์ตูน อนิเมะ หรือภาพสร้างด้วยคอมพิวเตอร์ที่ depict เด็กในบริบททางเพศอย่างชัดเจน แม้ไม่มีเหยื่อจริง กฎหมายไทยถือว่าภาพเสมือนที่ดูเหมือนเด็กผิดกฎหมายหากใช้เพื่อกระตุ้นความสนใจทางเพศ ผู้ใช้ควรตระหนักว่าการถือครอง เผยแพร่ หรือผลิตสื่อเหล่านี้มีความผิดทางอาญา

ภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหว และการ์ตูนเสมือนที่เข้าข่ายผิดกฎหมายคือสื่อที่แสดงหรือเลียนแบบเด็กในทางเพศ ไม่ว่าจะมีตัวตนจริงหรือสร้างขึ้นด้วยคอมพิวเตอร์ ถือเป็นสื่อลามกอนาจารเด็กตามกฎหมาย

ความแตกต่างระหว่างสื่อที่ผลิตขึ้นเองกับสื่อที่ถูกดัดแปลง

ความแตกต่างระหว่างสื่อที่ผลิตขึ้นเองกับสื่อที่ถูกดัดแปลงอยู่ที่แหล่งกำเนิดและเจตนาเริ่มต้น สื่อที่ผลิตขึ้นเองสร้างจากเด็กจริงโดยตรง มักเป็นภาพหรือวิดีโอที่ถ่ายในชีวิตประจำวัน ส่วนสื่อที่ถูกดัดแปลงนำเนื้อหาปกติมาแก้ไข เช่น ตัดต่อใบหน้าหรือ Körper ของเด็กเข้ากับฉากอนาจาร ความแตกต่างระหว่างสื่อที่ผลิตขึ้นเองกับสื่อที่ถูกดัดแปลงจึงชี้ว่าแบบหลังไม่มีเด็กถูกกระทำจริงในขณะผลิต แต่ยังถือเป็นอนาจารเด็กตามกฎหมาย แม้ไม่มีเด็กอยู่ในเหตุการณ์จริง การดัดแปลงก็ยังทำลายศักดิ์ศรีและละเมิดสิทธิเด็กอย่างสมบูรณ์

• สื่อผลิตเอง: เด็กคือผู้ถูกถ่ายจริงในเหตุการณ์
• สื่อดัดแปลง: ตัดต่อใบหน้าหรือร่างกายเด็กเข้าฉากเทียม
• ผลกระทบทางจิตใจต่างกัน แต่ผิดกฎหมายทั้งคู่
• การตรวจสอบต้องดูที่บริบทและเจตนา ไม่ใช่แค่ต้นฉบับ

ช่องทางที่ผู้คนมักพบเจอเนื้อหาประเภทนี้โดยไม่ตั้งใจ

ช่องทางที่ผู้คนมักพบเจอเนื้อหาประเภทนี้โดยไม่ตั้งใจ ได้แก่การถูกส่งลิงก์ผ่านแชตส่วนตัวหรือกลุ่มปิดในแอปพลิเคชันสื่อสาร โดยเฉพาะลิงก์ที่อำพรางเป็นคลิปตลกหรือไฟล์ทั่วไป การค้นหาคำที่ไม่เกี่ยวข้องบนเสิร์ชเอนจินแล้วผลลัพธ์พลาดไปโดนเว็บฝังฝังวิดีโอซ่อน และการกดโฆษณาป๊อปอัปบนเว็บสตรีมมิ่งเถื่อนหรือเว็บดาวน์โหลดที่นำไปสู่เพจเก็บไฟล์ส่วนตัว

ผู้ใช้มักไม่ทันระวังเพราะเนื้อหาถูกซ่อนในบริบทที่ดู harmless เช่น คลิปสั้นหรือมีมในแพลตฟอร์มโซเชียล

การแชร์ต่อในกลุ่มครอบครัวหรือเพื่อนสนิทโดยไม่ตรวจสอบที่มาก่อนก็เป็นอีกทางที่ทำให้เนื้อหาประเภทนี้แพร่ถึงคนทั่วไปอย่าง unintended

เว็บไซต์เถื่อนและกลุ่มปิดในแอปแชทที่แอบแฝง

เว็บไซต์เถื่อนมักใช้โดเมนที่เปลี่ยนแปลงบ่อยและหน้าโหลดที่มีป๊อปอัปหรือปุ่มดาวน์โหลดปลอม ซึ่งอาจพาผู้ใช้ไปสู่เนื้อหาสื่อลามกอนาจารเด็กโดยไม่ตั้งใจ ขณะที่กลุ่มปิดในแอปแชท เช่น เธรดส่วนตัวหรือกลุ่มเชิญเฉพาะบุคคล มักแอบแฝงลิงก์หรือไฟล์ที่อ้างว่าเป็นคลิปทั่วไป แต่กลับมีเนื้อหาผิดกฎหมายซ่อนอยู่ การเข้าถึงมักเริ่มจากการกดลิงก์ที่ส่งต่อกันในวงแชทหรือคอมเมนต์ ซึ่งทำให้ผู้ใช้หลงเข้าโดยไม่รู้ตัว

• ลิงก์ที่ส่งต่อในกลุ่มปิดมักอำพรางด้วยชื่อไฟล์หรือคำโปรยทั่วไป
• โดเมนเว็บไซต์เถื่อนเปลี่ยนบ่อยจนยากต่อการตรวจสอบก่อนคลิก
• ป๊อปอัปหรือปุ่มปลอมในหน้าเว็บสามารถพาไปยังเนื้อหาที่ไม่คาดคิด
• การเข้ากลุ่มปิดผ่านคำเชิญทำให้ขาดการกลั่นกรองเนื้อหาก่อนเผยแพร่

ลิงก์หลอกลวงและโฆษณาที่ชักจูงไปสู่เนื้อหาต้องห้าม

ผู้ใช้มักพบ ลิงก์หลอกลวงที่นำไปสู่สื่อลามกอนาจารเด็ก ผ่านโฆษณาที่ออกแบบให้ดูเหมือนเนื้อหาทั่วไป เช่น ปุ่มดาวน์โหลดไฟล์ หรือลิงก์ดูคลิปสั้น เมื่อคลิกจะถูกเปลี่ยนเส้นทางหลายชั้นจนไปถึงหน้าซ่อนเร้นซึ่งมีเนื้อหาต้องห้าม โดยไม่แสดงที่มาให้ตรวจสอบได้ ลักษณะสำคัญคือใช้ข้อความเร่งเร้าและภาพล่อใจเพื่อลดการไตร่ตรองก่อนคลิก

1. พบโฆษณาที่ดูเหมือนเนื้อหาปกติ
2. คลิกแล้วถูกเปลี่ยนเส้นทางหลายต่อ
3. หน้าปลายทางซ่อนที่มาและเนื้อหาผิดกฎ

สัญญาณเตือนอันตรายและผลกระทบร้ายแรงเมื่อเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้อง

ถ้าเผลอเข้าไปดูหรือแชร์สื่อลามกอนาจารเด็ก นี่คือสัญญาณอันตรายที่ต้องหยุดทันที เช่น รู้สึกผิดแต่ยังเก็บไฟล์ไว้ หรือมีคนชวนให้ส่งต่อในกลุ่มปิด ถามว่าอันตรายแค่ไหน? ตอบเลยว่าเสี่ยงถูกจับฐานครอบครองและเผยแพร่child pornography ซึ่งมีโทษจำคุกหนักมาก แถมยังทำลายชีวิตเหยื่อซ้ำเติมอีกด้วย อย่าคิดว่าแค่ดูไม่ผิด เพราะการเสพคือการสนับสนุนการล่วงละเมิดเด็กโดยตรง

ความเสี่ยงทางกฎหมายที่ผู้ใช้ 일반 อาจไม่คาดคิด

แม้เพียงกดดูหรือแชร์ไฟล์โดยไม่รู้ว่าเป็นสื่อลามกอนาจารเด็ก ผู้ใช้ทั่วไปอาจถูกดำเนินคดีอาญาฐานครอบครองหรือเผยแพร่โดยไม่ต้องมีเจตนา ความเสี่ยงทางกฎหมายที่ผู้ใช้ทั่วไปอาจไม่คาดคิด คือการถูกบันทึกไอพีและหลักฐานดิจิทัลทันทีที่เข้าถึง ทำให้แม้ลบหรือล้างเครื่องก็ยังถูกสืบย้อนได้ และการส่งต่อในกลุ่มปิดหรือแชทส่วนตัวถือเป็นการเผยแพร่ทันที ซึ่งมีโทษจำคุกและปรับหนักโดยไม่คำนึงถึงเจตนา

1. เข้าถึงไฟล์โดยไม่รู้เนื้อหา → ถูกบันทึกหลักฐาน
2. แชร์ต่อในที่ส่วนตัว → เข้าข่ายเผยแพร่
3. ถูกลบหรือไม่แจ้งก็ยังถูกดำเนินคดี

ผลเสียต่อสุขภาพจิตและความปลอดภัยส่วนบุคคลของผู้ที่เสพ

การเสพสื่อลามกอนาจารเด็กส่งผลโดยตรงต่อผลเสียต่อสุขภาพจิตและความปลอดภัยส่วนบุคคลของผู้ที่เสพ เนื่องจากภาพความรุนแรงและการแสวงหาประโยชน์จากเด็กจะฝังลึกในจิตใจ ก่อให้เกิดความรู้สึกผิด ละอาย และความวิตกกังวลเรื้อรัง child porn ผู้เสพอาจพัฒนาความหมกมุ่นที่บิดเบือนความสัมพันธ์ทางเพศตามปกติ นำไปสู่การแยกตัวจากสังคมและความเสี่ยงต่อการถูกแบล็กเมล์หรือคุกคามจากเครือข่ายที่เกี่ยวข้อง ยิ่งเสพต่อเนื่องนานเท่าใด ยิ่งทำให้ความสามารถในการควบคุมตนเองและความยับยั้งชั่งใจลดลงจนอาจนำไปสู่การกระทำผิดทางเพศในโลกจริง ซึ่งเป็นการทำลายความปลอดภัยของทั้งตนเองและผู้อื่นอย่างไม่อาจเพิกถอน

• เกิดความวิตกกังวล ซึมเศร้า และความรู้สึกผิดสะสมระยะยาว
• เสี่ยงต่อการถูกข่มขู่ แบล็กเมล์ หรือกรรโชกทรัพย์จากผู้เผยแพร่
• ความหมกมุ่นบิดเบือนทำให้ความสัมพันธ์ส่วนตัวและการทำงานเสื่อมลง
• เพิ่มโอกาสสูญเสียการควบคุมตนเองจนนำไปสู่พฤติกรรมผิดกฎหมาย

วิธีป้องกันตนเองและหลีกเลี่ยงการเข้าถึงสื่อลามกอนาจารเด็กโดยไม่รู้ตัว

การป้องกันตนเองจากสื่อลามกอนาจารเด็กเริ่มจากการตั้งค่าความเป็นส่วนตัวในแพลตฟอร์มออนไลน์และปิดการรับข้อความจากบุคคลที่ไม่รู้จัก หลีกเลี่ยงการคลิกลิงก์หรือไฟล์แนบจากแหล่งที่มาไม่ชัดเจน รวมถึงระวังคำเชิญเข้ากลุ่มปิดที่อ้างว่าเป็นคอนเทนต์ทั่วไป เนื่องจากสื่อลามกอนาจารเด็กมักถูกซุกซ่อนในรูปแบบไฟล์ที่ดูไม่น่าสงสัย ควรใช้โปรแกรมกรองเนื้อหาสำหรับเด็กและตรวจสอบประวัติการเข้าชมของอุปกรณ์อย่างสม่ำเสมอ หากพบเนื้อหาที่เข้าข่าย ควรรายงานและลบออกทันทีโดยไม่แชร์ต่อ เพื่อลดความเสี่ยงทั้งต่อตนเองและผู้อื่น

การตั้งค่าความปลอดภัยและการใช้เครื่องมือกรองเนื้อหา

การตั้งค่าความปลอดภัยและการใช้เครื่องมือกรองเนื้อหาเป็นด่านแรกที่ผู้ใช้สามารถควบคุมได้ด้วยตนเอง เปิดใช้งาน SafeSearch ใน Google และเปิดโหมดจำกัดบน YouTube เพื่อบล็อกผลลัพธ์ที่เชื่อมโยงกับสื่อลามกอนาจารเด็กโดยอัตโนมัติ การตั้งค่าความปลอดภัยและการใช้เครื่องมือกรองเนื้อหายังรวมถึงการติดตั้งส่วนขยายบล็อกเว็บอันตรายและการตั้งค่า DNS สำหรับครอบครัวซึ่งกรองโดเมนผิดกฎหมายก่อนที่เบราว์เซอร์จะโหลดแม้เครื่องมือเหล่านี้จะไม่สมบูรณ์แบบ แต่การเปิดใช้งานพร้อมกันหลายชั้นจะลดโอกาสเข้าถึงเนื้อหาอันตรายโดยไม่รู้ตัวได้อย่างมีนัยสำคัญควรตรวจสอบและอัปเดตการตั้งค่าเหล่านี้สม่ำเสมอ เพราะเว็บไซต์ผิดกฎหมายเปลี่ยนที่อยู่ตลอดเวลา

• เปิด SafeSearch แบบบังคับในบัญชี Google และล็อกการตั้งค่าไม่ให้เปลี่ยนได้
• ติดตั้งโปรแกรมกรองเนื้อหาที่บล็อกตามหมวดหมู่และรายงานความพยายามเข้าถึง
• ตั้งค่า DNS สำหรับครอบครัวบนเราเตอร์เพื่อกรองทุกอุปกรณ์ในบ้าน
• ตรวจสอบประวัติและปรับแต่งรายการบล็อกเพิ่มเติมทุกสัปดาห์

แนวทางสังเกตเว็บไซต์หรือกลุ่มที่น่าสงสัยก่อนคลิกเข้าไป

ก่อนคลิกเข้าไปไหน ลองสังเกตชื่อโดเมนแปลกๆ ที่สะกดผิดหรือต่อท้ายด้วยตัวเลขมั่วๆ ดูสักนิดนะ และถ้าเว็บหรือกลุ่มชวนให้กรอกอายุเพื่อ “ยืนยัน” ก่อนเข้าดูเนื้อหา ก็เป็น แนวทางสังเกตเว็บไซต์หรือกลุ่มที่น่าสงสัยก่อนคลิกเข้าไป ที่ควรระวังทันที เพราะมักใช้หลอกให้เราตกหลุมโดยไม่รู้ตัว อีกทั้งกลุ่มที่ตั้งเป็นส่วนตัวแต่โพสต์ชวนแอดไลน์หรือลิงก์คลิกสั้นๆ ก็ไม่ควรไว้ใจ และหากเจอคำเตือนเรื่องอายุที่คลุมเครือหรือภาพตัวอย่างที่ดูไม่ปกติ อย่าคลิก ให้ปิดแล้วออกไปเลยปลอดภัยกว่า

คำถามที่พบบ่อยสำหรับผู้ที่เพิ่งเริ่มสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้

คำถามที่พบบ่อยสำหรับผู้ที่เพิ่งเริ่มสงสัยเกี่ยวกับสื่อลามกอนาจารเด็กมักเริ่มจากความไม่แน่ใจว่าอะไรถือเป็นความผิด เช่น การดูเพียงอย่างเดียวผิดหรือไม่ คำตอบคือผิดในหลายประเทศรวมถึงไทย เพราะการครอบครองหรือเข้าถึงถือเป็นความผิดทางอาญา

สิ่งสำคัญคือการสงสัยว่าภาพนั้นเป็นผู้เยาว์หรือไม่ ไม่ใช่แค่ความตั้งใจส่วนตัว

อีกคำถามคือแชร์ต่อโดยไม่รู้ที่มาผิดไหม ซึ่งการส่งต่อก็เป็นความผิดแม้ไม่ได้ตั้งใจ หลายคนถามว่าถ้าลบแล้วหายความผิดไหม คำตอบคือการลบไม่ล้างความผิดที่เกิดขึ้นแล้ว และคำถามสุดท้ายคือควรรายงานที่ไหน ควรแจ้งตำรวจหรือหน่วยงานคุ้มครองเด็กโดยตรง ไม่ควรสอบถามหรือแชร์ต่อในกลุ่มส่วนตัว

หากเผลอพบเห็นโดยบังเอิญควรทำอย่างไร

หากเผลอพบเห็นโดยบังเอิญ สิ่งแรกคืออย่าแชร์หรือส่งต่อเด็ดขาด เพราะการส่งต่อถือเป็นความผิดทางกฎหมายทันที ให้ปิดหน้าจอหรือออกจากหน้านั้นทันทีโดยไม่บันทึกหรือแคปเจอร์ภาพใดๆ จากนั้นรวบรวมหลักฐานเท่าที่ทำได้ เช่น ที่อยู่เว็บหรือชื่อบัญชี โดยไม่ต้องเข้าไปดูเนื้อหาซ้ำ แล้วแจ้งหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เช่น ตำรวจหรือสายด่วนเด็ก เพื่อให้ตรวจสอบและลบเนื้อหานั้นอย่างถูกต้อง หากเผลอพบเห็นโดยบังเอิญควรทำอย่างไร คำตอบคือหยุด อย่าแชร์ และรายงานทันที เพื่อปกป้องเด็กและตัวคุณเองจากความผิดที่อาจตามมา

การแจ้งเบาะแสและขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทำได้อย่างไร

หากพบเห็นสื่อลามกอนาจารเด็ก การแจ้งเบาะแสและขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทำได้โดยไม่ต้องกลัวความผิด เพราะผู้แจ้งได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย แจ้งผ่านสายด่วน 1300 ของกระทรวงพัฒนาสังคมฯ หรือแจ้งตำรวจที่สถานีใกล้บ้าน หรือส่งหลักฐานผ่านช่องทางออนไลน์ของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ

1. รวบรวมหลักฐาน เช่น ลิงก์ ภาพ หรือบัญชีผู้ใช้
2. เลือกช่องทางแจ้งที่สะดวกและปลอดภัย
3. ให้ข้อมูลเท่าที่ทราบ โดยไม่ต้องสืบสวนเอง

สิ่งสำคัญคือความเร็วในการแจ้ง เพราะยิ่งแจ้งเร็ว ยิ่งช่วยหยุดการเผยแพร่และปกป้องเด็กได้ทันท่วงที หน่วยงานจะติดต่อกลับและให้คำแนะนำด้านกฎหมายและการดูแลจิตใจด้วย